Het ouderlijk huis

Het ouderlijk huis van mijn vader
op Heulweg 65b, te Kwintsheul
Het ouderllijk huis van ons, hun vier kinderen

We werden er allemaal geboren

Papa en mama noemden mij 'Esther'
Mama had die naam een keer horen roepen
Een moeder riep dit naar haar dochter,
op de Boulevard van Hoek van Holland

Ik werd op 22 januari, om 6.10 uur geboren
Papa ging in zijn tuinkloffie naar de buren
om het goede nieuws te vertellen:
een dochter!
Zo trots!
Altijd is ie trots op mij gebleven

Jaartal van deze foto: onbekend
Mijn ouders woonden na hun trouwen
een jaar lang bij opa en oma, op de bovenetage

Het zal begin jaren '60 geweest zijn, dat de bungalow in aanbouw was
Opa en oma 'moesten' al gauw naar het bejaardenhuis, in Naaldwijk

Buitenmensen moet je niet opsluiten in een klein kamertje
Oma overleed er al snel
We bezochten opa daar elke zondag
Er hing een groot geborduurd schilderij aan de wand
van een dame in een zwierige zalmrozekleurige rok
Het schilderij was veel te groot voor het kleine hokje

Opa zei nooit zoveel, maar we voelden zijn liefde wel
Hij was erg streng en meestal stil aanwezig
Als we binnenkwamen, gingen we in een rijtje staan
Dat kon immers niet anders, vanwege dat kleine hokje
We kregen dan allemaal van opa een kruisje op het voorhoofd
Dat was een soort gebaar van zegening
Ik vond het heel speciaal
Het was alleen opa, die dat deed

Opa overleed al heel snel na oma
Het klinkt gek, maar ik was blij voor hem
dat ie niet zo lang in dat kleine hokje meer had hoeven wonen

Mijn broer vroeg of opa en oma in de hemel ook kippen hielden
En of er lekker zand gestrooid was voor de kippen, om er rond te scharrelen
Sindsdien zeggen we dat iemand een zandwinkeltje begonnen is
als ie is overleden