Ga je mee uit wandelen
Langs het strand en langs het wad
Nergens zo vrij
en door de bossen weer terug
Het is die hele specifieke geur
Zoals de meeuwen die je roepen
Het ruist in je oren
In een bootje dobber je weg
Geen wolkje aan de lucht
De zee als een horizontale streep
Je schildert er nog wat streepjes bij
Blauw lichtblauw geel
Je leven is zo lekker lang
net zoals de zee
Daar komt geen einde aan
Dat komt door de vergankelijkheid
zaterdag 20 september 2025
Wandelen
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Avondzon
Laat me een weinig warmen aan de herfstzon Hier om de hoek waar het allemaal begon en eindigde in de avondzon
-
Esterretjes: Een weblog, die ik sinds januari 2012 nu en dan bijhoud. Het is eigenlijk meer een 'schetsboekje', dan dat het nu...
-
Er ligt een geul tussen Kwintsheul en Delft. Daar, op de plek waar de Middenweg nog gewoon een landweg was, met aan weerszijden de weilanden...
-
Nog zo goed weten hoe hij na het spelen bij je kwam zijn sterke armpjes om je heen sloeg het knuffelen afdwong - want daar was ie goed in - ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten